De Kolossen van Memnon: beelden die vroeger zongen

De Kolossen van Memnon zijn twee massieve stenen beelden, elk ongeveer 18 meter hoog, die op de Westelijke Jordaanoever van Luxor staan als de laatste zichtbare overblijfselen van de dodentempel van Amenhotep III, ooit het grootste tempelcomplex in Egypte voordat een aardbeving en overstromingen van de Nijl bijna al het andere om hen heen verwoestten.

Hun naam is eigenlijk een Griekse verkeerde toeschrijving: oude Griekse bezoekers associeerden hen eeuwen nadat ze waren gebouwd met Memnon, een mythologische koning die in Troje werd gedood, in plaats van met Amenhotep III. De grotere claim op roem: nadat een aardbeving in 27 vGT een van de beelden had gebarsten, begon deze naar verluidt bij zonsopgang een vreemd geluid uit te zenden - hoogstwaarschijnlijk veroorzaakt door temperatuurveranderingen en vocht dat uit de gebarsten steen verdampte toen de zon erop scheen. Toeristen uit de oudheid, waaronder Romeinse keizers, reisden speciaal om het 'zingende beeld' te horen, en sommigen kregen zelfs hun bezoek en het geluid dat ze hoorden werd in de voet van het standbeeld uitgehouwen als graffiti, waarvan sommige vandaag de dag nog steeds bestaan. Reparaties uit het Romeinse tijdperk in de 3e eeuw na Christus dichtten onbedoeld de scheuren af en stopten het geluid voorgoed.

Tegenwoordig worden de beelden meestal gezien als een korte stop op weg van of naar de Vallei der Koningen – de vijf minuten waard die het kost, zowel vanwege de omvang als vanwege het verhaal dat vreemder is dan de meeste mensen verwachten van een paar beelden langs de weg.