Hoe de oude Egyptische mummificatie feitelijk werkte

Mummificatie was geworteld in een specifiek geloof: de ziel had een herkenbaar, geconserveerd lichaam nodig om naar terug te keren in het hiernamaals, dus het lichaam moest zo volledig mogelijk tegen verval worden beschermd. Voor de Egyptische elite duurde het volledige proces ongeveer 70 dagen.

De inwendige organen werden eerst verwijderd – de lever, longen, maag en darmen werden afzonderlijk bewaard in canopische potten (of, in latere perioden, verpakt en teruggebracht naar het lichaam), waarbij elk orgaan werd beschermd door een andere beschermgod. Het hart werd opzettelijk op zijn plaats gelaten, omdat men geloofde dat het nodig was voor het oordeel in het hiernamaals – afgewogen tegen de veer van Ma'at, de godin van de waarheid. De hersenen, die als onbelangrijk werden beschouwd, werden met een haakgereedschap via het neusgat verwijderd en weggegooid.

Het lichaam werd vervolgens gedurende ongeveer 40 dagen ingepakt en bedekt met natron, een natuurlijk zout, om het volledig te laten drogen, voordat het in honderden meters linnen verband werd gewikkeld, vaak met beschermende amuletten tussen de lagen. De resultaten zijn wat je vandaag de dag ziet in het Egyptisch Museum en de zaal met koninklijke mummies: lichamen zijn zo goed bewaard gebleven dat sommige meer dan 3,000 jaar later herkenbare gelaatstrekken behouden.