Wat er werkelijk is gebeurd met de bibliotheek van Alexandrië

De oude bibliotheek van Alexandrië, gesticht rond 285 vGT, had tot doel een kopie te verzamelen van elk boek in de bekende wereld; schattingen van de bibliotheek variëren van 40,000 tot 400,000 boekrollen, een bijna onvoorstelbare concentratie van oude kennis in één gebouw.

Het populaire verhaal van "Julius Caesar verbrandde het in één brand in 48 vGT" is een echte gebeurtenis, maar niet het hele verhaal - die brand beschadigde waarschijnlijk pakhuizen in de buurt van de haven, en niet de hoofdbibliotheek zelf, die daarna nog eeuwenlang bleef functioneren. De feitelijke achteruitgang van de bibliotheek verliep geleidelijk: verminderde financiering onder latere heersers, het verlies van keizerlijke bescherming onder Romeinse heerschappij, en een langzame verspreiding van geleerden en teksten over verschillende eeuwen, zonder één enkele schuldige of één enkel dramatisch einde – een minder filmisch maar historisch accuraater verhaal dan de populaire mythe.

De nabijgelegen vuurtoren van Alexandrië (Pharos), een van de zeven wereldwonderen, heeft meer dan 1,600 jaar gestaan voordat aardbevingen hem uiteindelijk in de 14e eeuw verwoestten; delen ervan werden later hergebruikt om de Citadel van Qaitbay te bouwen, die vandaag de dag nog steeds op ongeveer dezelfde plek staat. De moderne Bibliotheca Alexandrina van Alexandrië, geopend in 2002, is een bewust architectonisch en cultureel eerbetoon aan het origineel - een bezoek waard als symbool van continuïteit, ook al is niets van de oude collectie erin bewaard gebleven.