De 7 UNESCO-werelderfgoedlocaties van Egypte, uitgelegd

Egypte heeft zeven UNESCO-werelderfgoedlocaties, meer dan de meeste landen, die elk worden erkend vanwege wat UNESCO ‘buitengewone universele waarde’ noemt – wat betekenis betekent die verder gaat dan nationale trots en cultureel belangrijk is voor de hele mensheid.

Memphis en zijn necropolis (inclusief de piramidevelden van Gizeh tot Dahshur) waren de eerste ingeschreven site van Egypte, vermeld in 1979, die de oude hoofdstad en de bijbehorende piramidecomplexen besloeg. Het oude Thebe met zijn Necropolis (het moderne Luxor, inclusief Karnak, de Luxortempel, de Vallei der Koningen en Koninginnen) volgde hetzelfde jaar en wordt erkend als een van de rijkste concentraties van oude monumenten waar dan ook op aarde. De Nubische monumenten van Abu Simbel tot Philae werden ook in 1979 op de monumentenlijst geplaatst, ter ere van zowel de oude tempels als de buitengewone internationale reddingscampagne die hen redde van de overstromingen van het Nassermeer. Het historische Caïro, dat in 1979 op de monumentenlijst werd geplaatst, beschermt de middeleeuwse islamitische kern van de stad, met zijn concentratie aan moskeeën, madrasa's en historische markten. Abu Mena, een christelijk kloostercomplex in de buurt van Alexandrië, eert het vroeg-Koptisch-christelijke erfgoed. Wadi Al-Hitan (Walvisvallei) in de Westelijke Woestijn is een natuurgebied – geen oude Egyptische geschiedenis, maar fossiel bewijs van de vroege walvisevolutie, enkele van de best bewaarde walvisfossielen op aarde. Saint Catherine Area, toegevoegd in 2002, beschermt het klooster en de berg Sinaï samen als een plaats van grote religieuze betekenis.

Voor reizigers werkt deze lijst als een echt nuttige snelkoppeling voor het plannen van een reis: als je zelfs maar drie of vier van deze zeven locaties tijdens een enkele reis bezoekt, bestrijkt dit een buitensporig groot deel van wat Egypte mondiaal belangrijk maakt, en niet alleen lokaal interessant.